Καρκίνος εν μέσω κρίσης – Η ιστορία της Μαρίας

Καρκίνος εν μέσω κρίσης ….

Ονομάζομαι Μαρία Χ., είμαι 46 ετών και η δική μου ιστορία έχει να κάνει με το τι σημαίνει καρκινοπαθής και ανασφάλιστη.

Εργαζόμουν σ’ ένα εργοστάσιο, στο λογιστήριο συγκεκριμένα. Η επιχείρηση λόγω της κρίσης έκλεισε και βρέθηκα χωρίς δουλειά. Καποιες θα καταλάβουν ότι στα 46 είναι πολύ δύσκολο να βρεις δουλειά, έστω, μια οποιαδήποτε δουλειά από όπου θα μπορείς να πληρώσεις το νοίκι σου, να φας και να έχεις μία ασφάλιση για ώρα ανάγκης.

Μέσα σε όλα η «ώρα ανάγκης» ήρθε… Καρκίνος στο μαστό με την κάλυψη υγείας να λήγει όπως και το ταμείο ανεργίας. Εκεί χάνεις το έδαφος κάτω από τα πόδια σου… Το κόστος για τις χημειοθεραπείες είναι δυσβάσταχτο αν δεν έχεις ασφάλιση. Χωρίς λεφτά και χωρίς ασφάλιση προσπάθησα να πουλήσω ένα οικόπεδο που μου άφησαν οι γονείς μου. Όμως δεν μπορούσα να βρω αγοραστή λόγω της κρίσης. Έφτασα στο σημείο να το πάρω απόφαση ότι ο καρκίνος θα μου έτρωγε τα σωθικά και θα πέθανα.

Κάποια στιγμή όπως ήμουν στο σπίτι μιας φίλης, γιατί εγώ internet δεν έχω, κάθισα στον υπολογιστή της. Σε μία απελπισμένη προσπάθεια κοίταξα να βρω μία λύση. Και τελικά μέσα στην ατυχία μου στάθηκα τυχερή. Ένα ίδρυμα αναλαμβάνει να φροντίσει ανασφάλιστους ασθενείς. Αυτό είναι μία ελπίδα. Μια ελπίδα ότι κι εγώ ίσως να έχω δικαίωμα στη ζωή. Σήμερα κάνω τη θεραπεία μου και παρακολουθούμαι από τους γιατρούς του ιδρύματος. Προσπαθώ να βρω δουλειά, αλλά είναι δύσκολο γιατί κάποιες μέρες του μήνα δεν αισθάνομαι πολύ δυνατή από τις χημειοθεραπείες. Αν ζήσω, μπορεί και δουλέψω ξανά.

 

 

This entry was posted in Χωρίς κατηγορία. Bookmark the permalink.

Αφήστε μια απάντηση