«Δεν με βοήθησε κανείς σε τίποτα» – Η ιστορία της Λίτσας

Γεια σας ! Θα ‘θελα κι γω να πω την ιστορία μου..χωρίς να σας κουράσω ! Πριν 20 χρόνια έπαθα καρκίνο μαστού. Από διάφορα λάθη χειρουργήθηκα 3 φορές και στο τέλος κατέληξα για θεραπεία στο εξωτερικό. Το πρόβλημα μου ήταν μεγαλύτερο από την κακή ιατρική μεταχείριση.

Η οικογενειακή κατάσταση και το περιβάλλον μου ήταν αδιάφορο. Δεν με βοήθησε κανείς σε τίποτα. Αντίθετα είχα να φροντίσω ολόκληρη την οικογένεια από την πρώτη μέρα.

Βασίστηκα στις δυνάμεις μου και είχα εντελώς ξεπεράσει το πρόβλημα του στήθους. Ώσπου πέρυσι τον Ιούνιο την ίδια μέρα με το θάνατο της μητέρας μου που φρόντιζα 12 χρόνια με αλτσχαιμερ, βρέθηκα στο νοσοκομείο με ένα καινούργιο καρκίνο στο στόμα..Ψυχοσωματικό μου είπαν οι γιατροί. Αφαίρεσα τις εστίες και όλους πάλι τους αδένες.

Η προσπάθεια μου ήταν υπεράνθρωπη αυτή τη φορά. Δεδομένου ότι είναι ένα σημείο που δεν σε αφήνει να το ξεχάσεις ούτε όταν κοιμάσαι…

Εφόσον όμως ο άνεμος μου εναντιώθηκε τόσο πολύ, έμαθα να σαλπάρω με όλους τους ανέμους… Εξ άλλου και το αεροπλάνο κόντρα στον άνεμο απογειώνεται…

Ζω κάθε στιγμή της ζωής μου ευχάριστα… Παρόλο που δεν έχω βοήθεια ψυχολογική από κανέναν. Αντίθετα όλοι έχουν ενοχληθεί από το τρόπο που διαλέγω να σταθώ στα πόδια μου!!! Εύχομαι πολύ δύναμη και κουράγιο σε όλες τις συμπάσχουσες…..!!!!

 

This entry was posted in Χωρίς κατηγορία. Bookmark the permalink.

Αφήστε μια απάντηση